Wat moet u doen als een internetverbinding bij u thuis onmogelijk is?

Witte zones zijn gebieden waar u een slechte of helemaal geen verbinding heeft met het (mobiel) internet. Foto: Pixabay

België is een van de meest aangesloten landen ter wereld voor internet en gsm. Er zijn echter een paar plaatsen waar er een slechte of helemaal geen verbinding is. Daarnaast heeft niet iedereen toegang tot dezelfde kwaliteit van verbinding. Gelukkig bestaan er alternatieven.

Het principe van een witte zone

In de telecommunicatie is een witte zone een gebied waar geen kwaliteitsvolle breedbandtoegang beschikbaar is. Het gaat om zo’n 30-tal gemeenten in het Waalse Gewest, vooral in het zuidoosten van het land. De reden? Dit gebied is bebost en dun bevolkt. Voor de operatoren is de aanleg van een netwerk of de modernisering van hun bestaande netwerk op die plaatsen vaak erg duur. Het komt er bijvoorbeeld op aan om enkele huizen aan te sluiten in een bebost gebied dat erg ver verwijderd is van het meer bewoonde centrum van de gemeente. Het graven van greppels om tot op die plekken glasvezel aan te leggen of er nieuwe apparatuur te installeren, betekent een zware investering.

Een witte zone kan dus duiden op een afwezigheid van het netwerk van de mobiele operator of van het vaste breedbandnetwerk. Het goede nieuws is dat ons land het goed doet voor 2G (gesprekken, SMS, mobiel internetten dankzij EDGE) omdat de dekking bijna 100% is.

Bijvoorbeeld, volgens de gegevens van het BIPT in het begin van 2017, hebben meer dan 99% van de Belgen toegang tot 4G via ten minste één operator. Concreet was het netwerk toegankelijk voor 100% van de bevolking bij Proximus, 99,93% bij Orange en 90,01% bij Telenet (Base). Opgepast: de kaarten die ter beschikking worden gesteld op de website van de federale regulator spreken niet over de kwaliteit van het netwerk of de snelheid van de verbinding. En dat is nu net hetgeen iedereen wil, een snelle en kwaliteitsvolle verbinding.

Deze kaart toont de dekking voor alle operatoren in België.
Deze kaart toont de 4G-dekking voor alle operatoren in België. Foto: BIPT

Het actieplan Witte Zones van minister De Croo

Alexander De Croo, vice-eerste Minister en minister van de Digitale Agenda en Telecommunicatie heeft in 2016 een actieplan opgesteld om de witte zones weg te werken. Tegen 2020 wil minister De Croo dat alle gezinnen in ons land een breedbandverbinding van minstens 30 Mbps hebben. De helft van de Belgische gezinnen moet een aansluiting hebben met een snelheid van 1 Gbps.

“Iedere burger heeft recht op goede telecomverbindingen zodat ze van de voordelen van de digitale economie kunnen genieten. Samen met de 39 gemeentes willen we daarom de Witte Zones wegwerken tegen 2020.”

Deze kaart toont in welke delen van het land u toegang heeft tot internet met een snelheid van 30 Mbps.
Deze kaart toont in welke delen van het land u toegang heeft tot internet met een snelheid van 30 Mbps. Foto: BIPT

Minister De Croo onderhandelde samen met de betrokken gemeenten en het Waals Gewest over oplossingen om de kosten te drukken en de rentabiliteit van investeringen te verhogen. De volgende punten kwamen aan bod:

  • het vergemakkelijken van de toegang tot de infrastructuur van de beheerders van kabels en leidingen
  • het opstellen van een digitale kaart van de passieve infrastructuur
  • het gebruik van de voorgevels voor de uitrol van de netwerken
  • de installatie van kabelbuizen in stand-bymodus wanneer wegen worden hersteld

Daarnaast moeten de betrokken burgers ook beter geïnformeerd worden over alternatieve technologieën. Daarbij is het vooral belangrijk om mobiele verbindingen te stimuleren. Vaak bieden die voldoende datavolume voor internettoegang tegen een betaalbare prijs. Wanneer via nieuwe technologie ook de binnenhuisdekking kan worden verbeterd zijn mobiele verbindingen een oplossing.

Oplossingen voor een slechte verbinding

Volgens de ICT-2015 barometer, is 80% van de Waalse gezinnen aangesloten op het internet. Als u deel uitmaakt van de 20% die geen internetverbinding hebben, is er mogelijk goed nieuws. Er zijn immers een aantal alternatieven om het probleem van een “onmogelijke verbinding” (een verbinding die onmogelijk is door de ontbrekende infrastructuur) aan te pakken.

Zo hebben verschillende gemeenten besloten tot de oprichting van een DPS, dat wil zeggen, een “Digital Public Space”. Deze ruimte werd ontworpen om de digitale kloof (kloof in de toegang tot computertechnologie) te verkleinen en is een plaats waar computers beschikbaar gesteld worden voor de bewoners. De computers zijn aangesloten op het internet door middel van een bestelwagen die uitgerust is met een satellietschotel en een speciale modem. De aansluiting op breedband wordt vervolgens tot stand gebracht via een satelliet en het signaal wordt vervolgens verspreid via een wifi-router.

Dit alternatief is natuurlijk niet ideaal voor mensen die thuis in hun zetel willen genieten van een internetverbinding.

Een andere oplossing is om als bewoner uw eigen schotelantenne en ​​satellietverbinding te implementeren. Het nadeel? De investering in de apparatuur is vrij kostelijk. Daarnaast zult u ook nog een maandelijkse vergoeding moeten betalen aan een geschikte operator.

Wanneer een standaard internetverbinding niet mogelijk is, kunt u ook een 3G of 4G USB aanschaffen. Raadpleeg wel eerst de kaarten van het BIPT zodat u zeker bent dat uw thuis toegang heeft tot een 3G of 4G verbinding. Het nadeel? Dit soort verbinding kost meer dan wanneer u verbonden zou zijn via ADSL.

Wimax en PLC, die gebruik maken van het elektriciteitsnet, zijn ook mogelijke oplossingen.

KillMyBill gebruikt cookies om de gebruikerservaring te verbeteren. KillMyBill gebruikt cookies om de gebruikerservaring te verbeteren. Meer informatie.